Prawidłowa prezentacja Frisby Stereotest: eliminacja wskazówek jednoocznych

Frisby Stereotest mierzy rzeczywistą, fizyczną głębię – krążek celu jest umieszczony w płytce i przy prawidłowym trzymaniu płytki przed tłem znajduje się w rzeczywiście innej płaszczyźnie głębi niż tło. To właśnie ten mechanizm eliminuje wskazówki jednooczne i wyróżnia test Frisby spośród klinicznych testów stereoskopowych.

Nieliczne badania opublikowane w latach 80. i 90. XX wieku donosiły o występowaniu wskazówek jednoocznych w Frisby Stereotest. Wyniki te przypisano później nieprawidłowej prezentacji testu – a konkretnie trzymaniu płytki płasko przy powierzchni tła lub bardzo blisko niej, co niweluje rzeczywistą różnicę głębi, na której opiera się test, i może wprowadzać widoczne jednoocznie artefakty w postaci cieni lub krawędzi. Nie jest to ograniczenie konstrukcyjne, lecz błąd prezentacji, który całkowicie unieważnia badanie – tak jak każde narzędzie kliniczne daje nieważne wyniki, gdy jest używane poza określonymi warunkami.

Prawidłowa prezentacja 

Nieprawidłowa prezentacja

Przy prawidłowej prezentacji – płytka trzymana kilka centymetrów przed jednolitym tłem – Frisby Stereotest z założenia konstrukcyjnego eliminuje wskazówki jednooczne. Wszystkie opublikowane badania powołujące się na wskazówki jednooczne należy interpretować z uwzględnieniem tego, czy przestrzegano prawidłowego protokołu prezentacji.

Pełne instrukcje badania znajdują się na stronie z instrukcjami badania.